Tip - Cristina Branco. Post-scriptum (2000)

Cristina Branco behoort anno 2003 tot de grote namen. Ze treedt in Nederland op voor uitverkochte zalen en haar nieuwste cd Sensus verkoopt goed. Ze heeft het gemaakt. Haar doorbraakplaat in Nederland was niet Post-Scriptum maar de cd waarop ze gedichten van Slauerhoff vertolkte. Die Slauerhoff-plaat sloeg vooral in Nederland aan. Het is ook niet gering wat ze deed: een Portugese zangeres die opdracht gaf om gedichten van een Nederlands dichter naar het Portugees te vertalen. Een dichter die in zijn tijd wel eens verwees naar fado. Dat verhaal sprak velen in Nederland aan. Daardoor bleef voor velen verborgen dat Post-Scriptum van beide platen veruit de beste liedjes bevatte. De muziekkenners zijn door het succes dat Cristina behaalt in dubio: kan iemand die zo veel succes boekt nog wel serieus genomen worden. Haar cd Sensus wordt al minder positief besproken, alhoewel deze plaat gewoon in het verlengde ligt van Post-Scriptum. Meer van hetzelfde, kortom. (HvD 10 april 2003)

Cristina Branco loopt het grote gevaar dezelfde kant op te gaan als Mary Black. Gestart met een aantal prima platen. Op een klein label. Integer, gedreven, uniek. Dan komt een meneer langs met een grote zak geld. En gaat ze albums opnemen voor een groot label, met een producer die weet wat "het publiek" wil. Dan wordt de zang van Mary of Cristina niet minder, maar er gaat wel iets verloren. Mary en Cristina worden een produkt dat in de markt moet worden geplaatst. Er blijft veel moois over, maar er verdwijnt ook iets. Op Post-scriptum klopt alles. In dezelfde periode kwam ook de plaat Canta Slauerhoff uit. Die is om begrijpelijke redenen in Nederland meer aangeslagen maar Post-scriptum is toch echt haar topplaat. Wat daarna komt is niet slecht (HvD 1 december 2005)