Allereerst moet helder zijn wat bedoeld wordt met 'zomerplaat'. Is het een los nummer of een album. Hier wordt een album bedoeld. Een cd die je  keer op keer blijft opzetten. Bij voorkeur in de zomer. Maar in de winter mag het ook. Graag zelfs, als die zomer ver weg lijkt.
 

Vervolgens moet duidelijk worden of het een album is die een houdbaarheidsdatum heeft van één jaar. Of toch liever een plaat die iets langer mee kan? Hier kiezen we voor de laatste optie. Een cd die meerdere jaren gedraaid kan worden.
 

Tot slot moet de vraag beantwoordt worden of het album een verzamelaar mag zijn . Of toch beter een studio-album dat speciaal voor de gelegenheid is opgenomen. Verzamelaars kunnen trouwens in twee smaken voorkomen: losse nummers van één artiest of losse nummers van een ratjetoe aan artiesten, al dan niet bij elkaar gebracht door een thema. Hier worden alle opties naar voren gebracht. 

Als eerste schuiven we hier een verzamelaar uit 1989 naar voren: Cumbia cumbia - cumbias de oro de Colombia (of: A selection of Colombian cumbia recordings). De 16e cd die het roemruchte World circuit label (van Nick Gold - van de Buena vista social club) uitbracht. Twaalf liedjes uit de jaren vijftig tot tachtig. Groepen uit Colombia. Die cumbia liedjes brengen.

Muziek die als volgt wordt omschreven: Cumbia is een Colombiaanse muziek- en dansstijl die bestaat uit een mix van Indiaanse, Spaanse en Afrikaanse elementen. Cumbia is complexe, ritmische muziek die in zijn originele vorm enkel werd gespeeld op slagwerk en fluit; moderne Cumbia-bands gebruiken daarnaast saxofoon, accordeon, trompet, trombone en keyboard. (Bron: Vlacc  - Belgische muziekbibliothecarissen)

Maar dat zegt nog niet zo veel. Deze cd kan bijna twintig jaar na release nog steeds genoemd worden als een (of dé) ideale zomerplaat. Dat ligt niet alleen aan het, sorry voor het cliché, zonnige karakter van de ritmische liedjes, maar vooral ook aan de weemoed en melancholie die (on)bewust aan de muziek is meegegeven. Iets in de trant van: Oké het is nu wel lekker weer, maar eens, binnenkort zal het vanzelf weer anders worden!" De openingstrack (La cologiala) van Rodolfo y su tipica RA7 is ooit gebruikt in een tv-commercial voor (?) koffie. Verder zijn alle nummers gemaakt door artiesten die hier niet bekend zijn. Waar ze over zingen wordt ook niet duidelijk. Tenzij je Spaans verstaat. Alhoewel in sommige teksten gerept wordt van la playa (het strand) en je zelfs de zee kunt horen. Het tekstboekje is zeer summier. De meeste energie is gestoken in de prachtige hoes. Geschilderd door ene Bob Linney. In 1993 verscheen Cumbia cumbia 2, maar alhoewel die cd ook veel bijzondere opnames bevat kan deze verzamelaar in het geheel niet tippen aan de eerste plaat. En de hoes van Bob Linney is beslist ook minder.

(HvD)