Op Khaleds nieuwe plaat staat het nummer Bakhta, waarbij Khaled zelf accordeon speelt met begeleiding van een violist. In Tilburg heb ik er een Marokkaanse jongen bij zien huilen. "Bakhta beschrijft de schoonheid van een vrouw. De melodie is van mij, de woorden zijn van een dichter die honderdtwintig jaar geleden verliefd was op een vrouw die Bakhta heette. Het gaat over de pijn van het wachten. De dichter en de vrouw woonden ver van elkaar, maar ze waren allebei te trots om als eerste naar de ander toe te komen. De man is ziek van liefde geworden, en in zijn koorts besloot hij een gedicht over Bakhta te schrijven. Het telt 196 coupletten. Als zij het raam open doet, schrijft hij, is ze als een rijzende zon. Uiteindelijk was het de vrouw die gebarsten is. Zij is in een koets gestapt en naar de man gereden, van buiten fier als een generaal, van binnen trillend als een soldaat op het slachtveld. In mijn lied heb ik er de beste coupletten uit gekozen. Vorig jaar ben ik de dochter van die vrouw, Bakhta, op gaan zoeken. Zij leeft nog, en al is ze oud, ze is zo mooi! Haar schoonheid geeft je te raden hoe haar moeder eruit moet hebben gezien. Ik zei tegen de dochter, mevrouw, dit lied van mij, dat is ook voor u geschreven." (HvD - 1 november 2002)