|
| Terugblik op 2003 | Tips R | |
Alasdair Roberts - Farewell sorrow
(Drag city 2003)
 |
| In 2003 verschenen relatief veel
platen met in de titel een verwijzing naar afscheid nemen en de dood. Regard
the end van de Willard Grant conspiracy, North
van Elvis Costello, Love, death & the
lady van Shirley en Dolly Collins (een heruitgave uit 1970), Black
crow blues van Townes van Zandt op In
the beginning (uit 1966) en deze Farewell
sorrow van de Schotse zanger Alasdair Roberts. Zijn tweede plaat
trok in Nederland alleen de aandacht van Gijsbert Kamer: "mooi
klein gehouden liedjes geven zijn stem alle ruimte, terwijl de vol
archaïsch taalgebruik gestopte teksten sferen oproepen die passen bij
de mysterieuze legendes die de Schotse Lochs omgeven" (De
Volkskrant 8 mei 2003). Verder werd de
plaat genegeerd. Dat valt ook wel te snappen. Het is een plaat die
eigenlijk niet thuishoort op het Rough trade label. Farewell sorrow is
een folkplaat. Alle liedjes hebben iets authentieks. Liedjes die van
generatie op generatie worden gezongen en doorgeven. In veel liedjes
komt ene Polly langs. De twee topsongs zijn hier The whole house is
singing en Slowly growing old.
De slotregels uit dat laatste, korte liedje kunnen zo gebruikt worden bij een begrafenis of crematie. Helaas niet in een Brabantse katholieke kerk waar de pastoor luistert naar de oekaze van de bisschop van den Bosch die dit soort "theater" wil verbieden. And what will you do when you are old? Retire from this world of constant woe And what will you do when you are old? Retire form this world - let me go. (HvD 7 december 2003) |